De afscheidsbijeenkomst

beschreven door Mieke

Op zaterdagochtend 28 juni 2025 belde Suzanne met het droevige bericht dat Christ 's nachts was overleden.
Ze had contact opgenomen met Sieto de Vos Uitvaarten om het afscheid en de crematie te regelen.
Na een uitgebreid gesprek gaf Sieto aan, dat het een bijeenkomst zou worden die heel erg bij Christ zou passen.
Er werd een afscheidsuitnodiging gemaakt met het huisje in Portugal op de achtergrond en we verstuurden deze via de sociale media.

De bijeenkomst was gepland op 3 juli. Het was een mooie zonnige dag en gelukkig niet zo heet als voorgaande dagen.
Het uitvaartcentrum ligt in een groene woonwijk in Amsterdam Noord, vlak bij het landelijke Landsmeer.
Er was een ontmoetingsruimte ingericht, die bestond uit een soort huiskamer met een grote tafel en stoelen er om heen en een bank. Naast deze ruimte was een rouwkamer, waar Christ lag opgebaard in een licht gekleurde populieren kist. Er stonden prachtige bloemen (dank je wel Ella, Gerard, Ad en Oksana).

De bijeenkomst was gepland rondom lunchtijd. Op de tafel stonden broodjes en beleg. Iedereen kon zelf naar behoefte koffie, thee, frisdrank en broodjes pakken.
Langzamerhand druppelden de familie van Suzanne en van ons binnen en Christ zijn vrienden en kennissen.
Suzanne werd gebracht met een rolstoeltaxi. De hondjes mochten ook bij het afscheid zijn en werden door vrienden en hulpverleners aan de lijn gehouden.
Nadat Suzanne in alle rust afscheid had kunnen nemen, ging de deur van de rouwkamer open, zodat iedereen die dat wilde, de tijd kon nemen om nog de laatste momenten met Christ door te brengen.

Het was een verdrietige, maar een geanimeerde bijeenkomst. Er werd veel met elkaar gepraat, ook gelachen en er werden onderling herinneringen aan Christ uitgewisseld.
De deur naar de rouwkamer bleef open staan en af en toe ging er iemand naar binnen om nog even bij Christ te zijn.
Er waren best veel mensen gekomen en de ruimte begon behoorlijk vol te lopen. Omdat de deuren naar buiten, naar de straat open stonden, kozen sommigen er voor om in het zonnetje met elkaar te praten. Ook de hondjes konden aangelijnd af en toe naar buiten.

Nadat iedereen met elkaar had kennis had gemaakt of elkaar weer na lange tijd had gesproken, was het tijd voor een iets formeler gedeelte.
Er werd een diaserie gestart met foto's van Christ zijn jeugd in Brabant en van zijn latere tijd in Amsterdam.
Mieke deelde ervaringen over zijn leven in Brabant en het vervolg in Amsterdam.
Daarna nam Suzanne het over en vertelde over hun eerste ontmoeting en hun mooie leven samen in Amsterdam, Frankrijk en Portugal.
Christine beschreef het project van het leegmaken van Christ zijn volgepropte woning in de Goudsbloemstraat, waarover ze ook een boekje heeft gemaakt.
Erga benadrukte nog eens  hoe lief en belangrijk Christ was geweest voor zo veel mensen.
Dit gedeelte werd afgewisseld met muziek van Queen: "Who Wants To Live Forever" en Kate Bush: "The Man with the Child in his Eyes".
Tot slot werd afgesloten met het lievelingsfilmpje van Christ en Suzanne:
Smile, Charlie Chaplin - Nat King Cole

Hierna was het tijd om echt afscheid te nemen.
Vrienden en familie sloten gezamenlijk de kist af door deze dicht te schroeven met mooie houten schroefjes. Ze waren van een soort, dat Christ dolgraag in zijn verzameling gehad zou willen hebben!
Daarna werd de kist door zijn vrienden naar de auto gedragen. De auto zou Christ naar Zorgvlied vervoeren, waar hij de andere dag gecremeerd zou worden.
We stonden allemaal buiten, samen met de hondjes, om hem uit te zwaaien bij zijn laatste rit.

Het was een mooie bijeenkomst en Suzanne en ik hebben er een heel warm gevoel aan over gehouden. Het was een waardig en warm afscheid, dat helemaal bij Christ paste.
Wij danken iedereen die deze dag zo bijzonder heeft gemaakt.