Op zaterdagochtend 28 juni 2025 belde Suzanne met het droevige
bericht dat Christ 's nachts was overleden.
Ze had contact opgenomen met Sieto
de Vos Uitvaarten om het afscheid en de crematie te regelen.
Na een
uitgebreid gesprek gaf Sieto aan, dat het een bijeenkomst zou worden
die heel erg bij Christ zou passen.
Er werd een afscheidsuitnodiging gemaakt met het huisje in Portugal op de
achtergrond en we verstuurden deze via de sociale media.
De bijeenkomst was gepland op 3 juli. Het was een mooie zonnige dag en
gelukkig niet zo heet als voorgaande dagen.
Het uitvaartcentrum ligt in een groene woonwijk in Amsterdam Noord, vlak bij
het landelijke Landsmeer.
Er was een ontmoetingsruimte ingericht, die bestond uit een
soort huiskamer met een grote tafel en stoelen er om
heen en een bank. Naast deze ruimte was een rouwkamer, waar Christ lag opgebaard in een licht
gekleurde
populieren kist.
Er stonden prachtige bloemen (dank je wel Ella, Gerard, Ad en
Oksana).
De bijeenkomst was gepland rondom lunchtijd. Op de tafel
stonden broodjes en beleg. Iedereen kon zelf naar behoefte koffie, thee, frisdrank
en broodjes pakken.
Langzamerhand druppelden de familie van Suzanne en van ons binnen en Christ
zijn vrienden en kennissen.
Suzanne werd gebracht met een rolstoeltaxi. De hondjes mochten ook bij het afscheid zijn en werden door vrienden en hulpverleners aan de lijn gehouden.
Nadat Suzanne in alle rust
afscheid had kunnen nemen, ging de deur van de rouwkamer open,
zodat iedereen die dat wilde,
de tijd kon nemen om nog de laatste momenten met Christ door te brengen.
Het was een verdrietige, maar
een geanimeerde bijeenkomst. Er werd veel met elkaar gepraat, ook
gelachen en er werden onderling herinneringen aan Christ uitgewisseld.
De deur naar de rouwkamer bleef open staan en af en toe ging er iemand
naar binnen om nog even bij Christ te zijn.
Er waren best veel mensen gekomen en de ruimte begon behoorlijk vol
te lopen.
Omdat de deuren naar buiten, naar de straat open stonden, kozen sommigen
er voor om in het zonnetje met elkaar te praten.
Ook de hondjes
konden aangelijnd af en toe naar buiten.
Nadat iedereen met elkaar had kennis
had gemaakt of elkaar weer na lange tijd had gesproken, was het tijd voor
een iets formeler gedeelte.
Er werd een diaserie gestart met
foto's van Christ zijn jeugd in Brabant en van zijn latere tijd in
Amsterdam.
Mieke deelde ervaringen over zijn leven in Brabant en het vervolg in
Amsterdam.
Daarna nam Suzanne het over en vertelde over hun eerste ontmoeting en
hun mooie leven samen in Amsterdam, Frankrijk en Portugal.
Christine beschreef het project van het leegmaken
van Christ zijn volgepropte woning in de Goudsbloemstraat, waarover ze
ook een boekje heeft gemaakt.
Erga benadrukte nog eens hoe lief en belangrijk Christ was geweest voor zo veel
mensen.
Dit gedeelte werd afgewisseld met muziek van Queen:
"Who
Wants To Live Forever" en Kate Bush: "The
Man with the Child in his Eyes".
Tot slot werd afgesloten met het lievelingsfilmpje van Christ en
Suzanne:
Smile, Charlie Chaplin - Nat King Cole
Hierna was het tijd om echt afscheid te nemen.
Vrienden en familie sloten gezamenlijk de kist af door deze dicht te
schroeven met mooie houten schroefjes. Ze waren van een soort, dat
Christ dolgraag in zijn verzameling gehad zou willen hebben!
Daarna werd de kist door zijn vrienden naar de auto gedragen. De auto
zou Christ naar Zorgvlied vervoeren, waar hij de andere dag gecremeerd
zou worden.
We stonden allemaal buiten, samen met de hondjes, om hem uit te
zwaaien bij zijn laatste rit.
Het was een mooie bijeenkomst en Suzanne en ik hebben er een heel
warm gevoel aan over gehouden.
Het was een
waardig en warm afscheid, dat helemaal bij Christ paste.
Wij danken iedereen die deze dag zo bijzonder heeft gemaakt.